Bronnen · Regelgeving
De dubbele materialiteitsanalyse (DMA) is het startpunt van de CSRD-rapportage. Ze bepaalt welke duurzaamheidsthema's materieel zijn — en dus waarover een bedrijf moet rapporteren.
Methode voor het bepalen van materiële duurzaamheidsthema's — grondslag van elk CSRD/ESRS-rapport.
Impact-materialiteit (inside-out: effecten van het bedrijf op de wereld) en financiële materialiteit (outside-in: duurzaamheidsrisico's en -kansen voor het bedrijf).
Een lijst van materiële thema's met bijbehorende impacts, risico's en kansen (IRO's) die de rapportagereikwijdte bepaalt.
Alleen materiële thema's activeren ESRS-openbaarmakingsvereisten — de analyse bepaalt rechtstreeks welke openbaarmakingen vereist zijn.
Het principe van dubbele materialiteit stelt dat een duurzaamheidsthema materieel is voor een bedrijf als het materieel is vanuit het impactperspectief of vanuit het financiële perspectief — of beide. Het volstaat dus dat slechts één van beide perspectieven de drempel overschrijdt. Dit concept is verankerd in de CSRD en de ESRS en onderscheidt de Europese rapportage van puur kapitaalmarktgerichte benaderingen.
Het impactperspectief onderzoekt welke feitelijke of potentiële effecten het bedrijf heeft op mensen en het milieu — langs de gehele waardeketen. Zowel positieve als negatieve impacts worden beoordeeld.
Het financiële perspectief vraagt welke duurzaamheidsthema's financiële risico's of kansen voor het bedrijf genereren — met andere woorden, hoe de buitenwereld het bedrijf beïnvloedt. Dit omvat fysieke en transitierisico's evenals marktkansen.
De dubbele materialiteitsanalyse volgt een gestructureerde werkstroom die begint met het begrijpen van de bedrijfscontext en eindigt met een onderbouwde lijst van materiële thema's.
ESRS 1 vereist dat bedrijven betrokken stakeholders in de materialiteitsanalyse betrekken. Stakeholdersinput vloeit in de identificatie en beoordeling van IRO's en versterkt de geloofwaardigheid van het proces.
De analyse resulteert in een onderbouwde, gedocumenteerde lijst van materiële duurzaamheidsthema's. Deze lijst bepaalt welke ESRS-themastandaarden volledig moeten worden toegepast en welke openbaarmakingsvereisten voor het bedrijf gelden. Niet-materiële thema's mogen worden weggelaten — mits gemotiveerd. De materialiteitslijst is daarmee het centrale sturingsinstrument voor het gehele CSRD-rapportageproces.
IRO staat voor Impact, Risico en Kans (Opportunity). IRO's zijn de centrale beoordelingsobjecten van de dubbele materialiteitsanalyse: voor elk duurzaamheidsthema worden de concrete IRO's van het bedrijf geïdentificeerd en beoordeeld.
Impact-materialiteit beoordeelt de effecten van het bedrijf op de wereld (inside-out). Financiële materialiteit beoordeelt hoe duurzaamheidsthema's het bedrijf financieel beïnvloeden (outside-in). Een thema is materieel als het ten minste één van de twee drempels overschrijdt.
Ja. ESRS 1 schrijft de dubbele materialiteitsanalyse voor als verplichte processtap. Zonder een correct gedocumenteerde analyse kan geen CSRD-conform rapport worden opgesteld.
De analyse moet ten minste jaarlijks worden herzien en bijgewerkt bij significante wijzigingen in het bedrijfsmodel, de waardeketen of de regelgeving. Veel bedrijven voeren elke twee tot drie jaar een volledige herbeoordeling uit.
ESRS 1 vereist de betrokkenheid van getroffen stakeholders — waaronder medewerkers, klanten, leveranciers, lokale gemeenschappen en investeerders. Intern moeten de functies duurzaamheid, risico en financiën alsook het management worden betrokken, omdat de analyse zowel een impactperspectief als een financieel perspectief vereist.
Demo boeken
In een gratis demo laten we zien hoe NetCero u begeleidt door de materialiteitsanalyse, IRO-beoordeling en ESRS-mapping.
Demo boeken